| تبليغات | X |
|
رمضان ،ماه پاکی و عبودیت و پرواز ،با ورودش آنچنان همه را غافگیر می کند و
در ضیافتش مشغول می دارد که گذشتن روزها و شبهایش را احساس نمیکنی و یکباره متوجه می شوی که به سرعت گذشته است و حالا باید با او وداع کنی ! نه از" ابو حمزه" سیر می شوی و نه از" افتتاح"،نه قرآن را فرو می نهی و نه مفاتیح را ، نه ذکر را رها میکنی و نه استغفار را ، میعادت افطار است و سحر! با خود می گوئی باید این ماه را چه بخوانیم تا بر قامتش زیبنده باشد: ماه دعا ،ماه قرآن ،ماه استغفار،ماه آگاهی ،ماه قدر ،ماه علی(ع) ،ماه افتتاح ، ماه انتظار... ؟! چرا ماه انتظار ؟: زیرا هرشب از این ماه را غنیمت می شمری و فریادشکوه بر می داری و می خوانی : اللهم انا نشکو الیک فقد نبینا و غیبه ولینا و کثره عدوناو تظاهر الزمان علینا... و بدنبال این شکایت ها ،"فتحی نزدیک" و "نصری عزت آفرین"را از خداوند طلب می کنی که با آن ولایتمدار عدل گستر ،جهانگیر خواهد شد...: "بفتح منک تعجله و نصر تعزه..." وشبهای قدر را تا به سحر ،چشم به دروازه اجابت می دوزی تا این نصر قریب را شاهد باشی و یکباره می بینی این رمضان هم در حال کوچ است وتو در غیبت همچنان اسیر و دشمنان کثیر و یاران قلیل و جهان پیوسته در دام شیطان، ذلیل... شود که عید رمضان ،عید وصال هم باشد؟! خدایا تنها این دعای ما را مستجاب کن!
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم شهریور 1388ساعت 18:59 توسط رسائل
|
|
|
